ตอนที่ 47 ปัจฉิมบทเพลิงเคลือบ

ตอนที่ 47 ปัจฉิมบทเพลิงเคลือบ

ควันสีครามจากเตามังกรโบราณควบแน่นเป็นรูปร่างในยามเที่ยงคืน คล้ายผีเสื้อยักษ์ตัวหนึ่งหยุดเกาะอยู่เหนือซากปรักหักพัง รถของฉินหมิงบดผ่านทางเดินที่ปูด้วยเศษเครื่องเคลือบ ล้อรถเสียดสีกับเศษน้ำยาเคลือบจนเกิดประกายไฟสีน้ำเงิน—นั่นคือปัจจัยต้านการสั่นพ้องที่สกัดจากโครงกระดูกของจ้าวหย่งเหนียนกำลังส่งสัญญาณเตือน มือของพี่สะใภ้เป่าพลันกำข้อมือเขาแน่นขึ้น รอยสักผีเสื้อบนนิ้วนางร้อนระอุ สั่นพ้องไปพร้อมกับเสียงบี๊บของเครื่องตรวจพยานหลักฐานบนรถ

“อุณหภูมิเพลิงเตาเผา 1,380 องศาเซลเซียส สูงกว่าครั้งก่อน 80 องศา” เสียงของต้าเป่าดังมาจากวิทยุสื่อสาร “หลี่เหรินเติมผงกระดูกกับน้ำยาเคลือบลงในเตา ตอนนี้อิฐทุกก้อนกำลัง ‘หายใจ’ ราวกับเป็นสัตว์ประหลาดเครื่องเคลือบที่มีชีวิต”