ตอนที่ 45 ตะวันรุ่งหลังเพลิงมอดดับ

ตอนที่ 45 ตะวันรุ่งหลังเพลิงมอดดับ

ลิ้นไฟของเตามังกรโบราณเลียยอดอิฐที่หลงเหลือบนเตา ขณะที่ฉินหมิงอุ้มพี่สะใภ้เป่าวิ่งไปยังปากเตา แผ่นหลังของเขาก็ปวดแสบจากความร้อน ปลอกนิ้วพอร์ซเลนกระดูกของพี่สะใภ้เป่าส่งเสียงแตกร้าวท่ามกลางอุณหภูมิสูง ชิปในแกนโลหะปะทุประกายไฟสีน้ำเงิน ราวกับโคมไฟหลักฐานวัตถุในห้องทำงานของจ้าวหย่งเหนียนที่ไม่เคยมอดดับ

“อดทนไว้!” เสียงของเขาผสานกับเสียงคำรามในเตา ปลายเท้าเตะเศษกระเบื้องที่กำแพงเตา ลายผีเสื้อบนเคลือบพลันกางปีกขึ้นท่ามกลางแสงไฟ มันคือเศษชามพอร์ซเลนกระดูกที่ท่านพ่อสอดไว้ในผ้าห่อตัวทารกเมื่อยี่สิบปีก่อน