ตอนที่ 9 พิธีสังเวยกระดูกในป่าฝน

ตอนที่ 9 พิธีสังเวยกระดูกในป่าฝน

ฤดูฝนในรีโอเดจาเนโรเปรียบเสมือนงานรื่นเริงที่ไม่มีวันสิ้นสุด รองเท้าปีนเขาของฉินหมิงจมลงไปในดินฮิวมัสของป่าฝน เห็ดเรืองแสงที่ติดอยู่ใต้พื้นรองเท้าส่องแสงสีฟ้าชวนขนลุกใต้แสงไฟฉาย ดาบโค้งของคาร์ลา ซานโตส แพทย์นิติเวชท้องถิ่นฟันฝ่าเถาวัลย์ เผยให้เห็นท่อนร่างของศพที่แขวนอยู่บนกิ่งไม้ กระดูกสะบักถูกบิดเป็นท่วงท่าการหมุนของระบำแซมบา กระดูกอกฝังหน้ากากคาร์นิวัลชุบทอง เบ้าตาเสียบด้วยหนามแหลมของทองหลางอเมซอน

“ ‘พิธีกระดูกแซมบา’ รายที่สี่” ภาษาโปรตุเกสของคาร์ลาเจือไปด้วยไอชื้นของป่าฝน ถุงมือจับขอบหน้ากากแล้วดึงออกเบา ๆ ใบปาล์มร่วงลงมาจากระหว่างซี่โครง เส้นใบถูกสลักเป็นสัญลักษณ์เฟืองมีดผ่าตัดขนาดจิ๋ว

“ลำตัวกระดูกสฟีนอยด์ของเหยื่อทุกคนถูกเจาะรู ชิปที่ฝังไว้เล่นประมวลกฎหมายนิติเวชบราซิลมาตราที่ 12 วนซ้ำๆ ‘โครงกระดูกคือกกระจกแห่งกาลเวลา’ ”