กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 139: ดูแลเฉินซวี่
พี่จ้าวช่วยประคองหลังเฉินซวี่อยู่อีกข้างด้วย
ทั้งสามคนช่วยกัน ในที่สุดก็พาเฉินซวี่ออกมาจากรถได้
ลมเย็นยามค่ำพัดปะทะหน้า สติที่พร่าเลือนของเขาจึงกลับคืนมาบ้าง เขาฝืนลืมตาขึ้นได้เพียงนิดเดียว
“หว่านหนิง?”
“ฉันเอง”
“เธอมาตั้งแต่เมื่อไหร่?”
“หืม?” หลินหว่านหนิงงงไปหมด “ฉันเพิ่งมาถึงเอง”
“แล้วเมื่อกี้ทำไมฉันเห็นเธออยู่บนรถล่ะ?”
หลินหว่านซูแอบอธิบายให้ฟังว่า “เขาดื่มหนักจนเห็นภาพซ้อน ตอนอยู่บนรถก็ยืนกรานว่าเธอมาด้วย”