บทที่ 138: กลับบ้าน

บทที่ 138: กลับบ้าน

ประตูรถปิดลง โลกภายนอกก็ถูกตัดขาดไป

รถค่อยๆ ขับออกจากประตูรั้วสโมสรอวิ๋นซี แล้วเลี้ยวกลับเข้าสู่ถนนเล็กใต้ร่มไม้ที่มีต้นอู๋ถงปลูกเรียงราย

เงาต้นไม้ยามค่ำคืนเลื่อนผ่านกระจกรถเป็นช่วงๆ ภายในรถเหลือเพียงเสียงลมฟู่ๆ จากช่องแอร์

หลินหว่านซูแอบถอนหายใจ วันนี้เธอมีความสุขไม่น้อย ได้รู้จักเพื่อนใหม่ แถมยังได้ลองทำหลายอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน