บทที่ 43: หวนอวี่เทียนเฉิง

บทที่ 43: หวนอวี่เทียนเฉิง

ขณะที่เธอกำลังคิดอยู่ว่าลูกของพวกเขาทั้งสองควรตั้งชื่อว่าอะไร จู่ ๆ รถก็หยุดลง

จินตนาการของหลินหว่านซูถูกขัดจังหวะ เธอสะดุ้งตกใจและชักมือกลับโดยไม่รู้ตัว

ที่จริงเฉินซวี่ก็รู้สึกกระดากใจอยู่ไม่น้อยที่จับมือเธอมานานขนาดนี้

แต่หลินหว่านซูก็ไม่ได้มีท่าทีว่าจะดึงมือออกเลย

ทำให้เขาเองก็ไม่รู้จะปล่อยมืออย่างไรในชั่วขณะนั้น

เขาไม่ได้คิดอยากจับต่ออีกสักพักแน่นอน

ไม่ได้คิดแบบนั้นจริง ๆ

คนขับรถเห็นว่ามือของทั้งสองแยกออกจากกันผ่านกระจกมองหลังแล้ว จึงเอ่ยขึ้นว่า “คุณชายครับ คุณหลินทั้งสองคนครับ หวนอวี่เทียนเฉิงถึงแล้วครับ”

หวนอวี่เทียนเฉิงคือศูนย์การค้าที่เป็นหน้าเป็นตาที่สุดของกลุ่มบริษัทตระกูลเฉินในเมืองหลินเจียง