กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 26: เยี่ยมชมวิลล่า
หลินหว่านหนิงก้มมองเนื้อกุ้งที่เหลืออยู่ในชาม พลางคำนวณอยู่เงียบๆ ในใจ
ถ้าอาหารทั้งโต๊ะนี้เปลี่ยนเป็นเงินได้จริงๆ ก็คงพอจ่ายค่าเช่าบ้านของพวกเธอเป็นรายปีได้เลย
เฉินซวี่เห็นได้ชัดว่าไม่เคยมีแนวคิดแบบนี้
เขากินข้าวไม่ได้เร็ว ตักอาหารอย่างสบายๆ พอเห็นหลินหว่านซูเอาแต่ดื่มซุป ก็ถือโอกาสตักเนื้อปลาและซี่โครงหมูใส่ชามให้เธออีกหลายชิ้น
“อย่าดื่มแต่ซุปสิ กินเนื้อเยอะๆ หน่อย หมอบอกว่าเธอขาดสารอาหาร ต้องบำรุงให้มากกว่านี้”
หลินหว่านซูมองอาหารในชามที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แล้วพูดเสียงเบา “พอแล้ว ฉันกินเยอะขนาดนี้ไม่ไหวจริงๆ…”
“กินไม่ไหวก็วางไว้ตรงนั้น ไม่เป็นไรหรอก”
เฉินซวี่พูดอย่างเป็นธรรมชาติ
หลินหว่านซูรีบส่ายหน้า “ห้ามทิ้งของสิ”