บทที่ 5: ตัวการต้นเหตุ

บทที่ 5: ตัวการต้นเหตุ

นอกจากรอยถลอกเล็กน้อยกับแผลไฟไหม้ที่เพิ่งได้มาในโกดังแล้ว บนแขนของเธอยังมีรอยฟกช้ำตื้นลึกไม่เท่ากันอีกหลายแห่ง รอยแผลเก่าบางจุดเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเหลืองแล้ว เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เพิ่งเกิดขึ้นคืนนี้

พอหมอโจวเห็นบาดแผลเหล่านี้ คิ้วก็ขมวดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

“แผลพวกนี้ก็เกิดในกองไฟด้วยเหรอ?”

หลินหว่านซูชักแขนกลับ

“ฉันเผลอล้มเองน่ะ”

เฉินซวี่ยืนอยู่ข้างๆ แววตาค่อยๆ เย็นชาลง

คำพูดนี้คงหลอกได้แค่ตัวเธอเองเท่านั้น ขอแค่ไม่ใช่คนโง่ก็มองออกว่าไม่มีทางเป็นรอยจากการล้ม

พวกที่รังแกเธอทำแบบนั้นมานานแค่ไหนกัน?

เขาไม่ได้ซักถามเรื่องนี้ในตอนนี้ เพียงเก็บมันไว้ในใจ