เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 371 แพนด้า
หกโมงครึ่งตอนเช้าตรู่ หมอกบางๆ บนถนนสายเก่ายังคงลอยค้างอยู่ตรงยอดใบกว้างของต้นไทรจีน กลั่นตัวเป็นหยดน้ำไม่กี่หยดที่ทำท่าจะร่วงแหล่มิร่วงแหล่
ราวเหล็กดัดริมถนนเย็นชื้นเพราะโดนน้ำค้างยามค่ำคืนเกาะกุม
ความเคลื่อนไหวใต้ตรอกซอกซอยตื่นตัวเร็วกว่าแสงตะวัน รางเป่าลมของร้านอาหารเช้าดังฟู่ๆ เสียงกระพือ ไอควันสีขาวที่พวยพุ่งออกมาตอนเปิดฝาสุ่มนึ่งหอมฟุ้งไปด้วยกลิ่นข้าวเหนียวสุกผสมน้ำตาลทรายแดง ลอยละล่องผ่านหน้าต่างไม้ที่เปิดแง้มเข้ามาในห้อง
เสิ่นซื่อฉิงมุดหน้าถูไปมากับหมอนสองสามที ผมยาวเส้นเล็กยุ่งเหยิงไปหมดบนปลอกหมอน
นาฬิกาปลุกหัวเตียงเพิ่งจะดังขึ้นเป็นครั้งที่สาม มือเรียวเห็นข้อนิ้วชัดเจนก็ยื่นมา นิ้วชี้กดลงบนปุ่มโลหะแบนๆ ด้านบนอย่างแผ่วเบา ในห้องจึงกลับคืนสู่ความเงียบสงบใต้แสงแดดรำไรยามเช้าอีกครั้ง
“เจ็ดโมงแล้วเหรอ” เสิ่นซื่อฉิงยังคงหลับตา น้ำเสียงติดความงัวเงียตามแบบฉบับคนเพิ่งตื่น สองมือควานหาเสื้อผ้าอยู่ใต้ผ้าห่มผืนบาง
“หกโมงสามสิบห้า” เหยียนชิวเปลี่ยนเป็นเสื้อยืดแขนสั้นสีขาวล้วนตัวแห้งสบายเรียบร้อยแล้ว เขานั่งผูกเชือกรองเท้าผ้าใบอยู่ที่ปลายเตียง “เจ็ดโมงลงไปข้างล่างพอดี คุณตาตรงปากซอยเพิ่งจะยกกัวขุยไส้น้ำตาลทรายแดงกระทะแรกออกมาเตา”
พอได้ยินคำว่า “กัวขุยไส้น้ำตาลทรายแดง” ความเคลื่อนไหวใต้ผ้าห่มผืนบางก็ชัดเจนขึ้นมาทันตาเห็น