เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 370 เผ็ดน้อย
ตอนเครื่องบินแตะรันเวย์สนามบินซวงหลิว ท้องฟ้านอกหน้าต่างถูกคลุมด้วยไอหมอกบาง ๆ สีเทาขาวอันเป็นเอกลักษณ์ของแอ่งกระทะทางตะวันตกของมณฑลเสฉวน
ทันทีที่ประตูเครื่องเปิดออก ความชื้นในฤดูร้อนก็พัดกรูเข้ามา ผสมผสานกลิ่นไออุ่นของต้นไม้ใบหญ้ากับกลิ่นเครื่องเทศจาง ๆ เสิ่นซื่อฉิงสะพายกระเป๋าใบเล็กเดินไปตามสะพานเทียบเครื่องบิน เท้าเหยียบลงบนพรมหนานุ่ม ก้าวเดินตัวเบาราวกับเหยียบอยู่บนปุยฝ้าย
โฮมสเตย์ที่จองไว้ซ่อนตัวอยู่ในซอยลึกของถนนสายเก่าหลังถนนชุนซี
มันเป็นตึกอิฐแดงโบราณสูงสี่ชั้น ผนังด้านนอกปกคลุมด้วยเถาตีนตุ๊กแกสีเขียวชอุ่ม ชั้นสามมีระเบียงยื่นออกมาพร้อมราวเหล็กดัดลวดลายประณีต
พอผลักประตูไม้ออกไป ด้านในก็สะอาดสะอ้านและโปร่งโล่ง พื้นไม้แท้เหยียบแล้วไม่มีเสียงเอี๊ยดอ๊าด หน้าต่างริมถนนเปิดกว้าง มองลงไปเห็นต้นไทรโบราณที่แผ่กิ่งก้านเขียวครึ้มตรงปากซอยได้พอดี
เสิ่นซื่อฉิงก้าวเข้าห้องก็เตะรองเท้าผ้าใบออก เปลี่ยนมาใส่รองเท้าแตะสานจากไม้ไผ่ที่เตรียมไว้ในห้อง แล้ววิ่งตึก ๆ ๆ ไปที่ระเบียงเล็กทันที