เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 365 ปั้นดินเหนียว
หลังฟ้าครึ้มติดต่อกันเกือบสิบวัน พอถึงเช้าวันเสาร์ท้องฟ้าก็เปิด ลมพัดเมฆจนบางตา แสงแดดส่องกระทบถนนคอนกรีตที่น้ำขังยังไม่แห้งสนิทจนสะท้อนแสงขาวจ้าแสบตา
เสิ่นซื่อฉิงลงเส้นไฮไลต์สุดท้ายบนขาหยั่งเสร็จ ก็เอาพู่กันไปกระทุ้งก้นถังล้างพู่กันแรงๆ สองที แล้วบิดขี้เกียจยาวๆ หนึ่งครั้ง
“ชิวชิว ปวดข้อมือจัง” เธอทิ้งพู่กันลงข้างจานสี แล้วเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ทิ้งแขนทั้งสองข้างลงข้างตัวพลางสะบัดไปมา
เหยียนชิวนั่งอยู่บนม้านั่งเตี้ยห่างออกไปสองก้าว ตรงหน้าเปิดหนังสือประวัติศาสตร์ศิลปะเล่มหนาเตอะทิ้งไว้
เขาปิดหนังสือ เดินมาข้างหลังเธอ แล้ววางมือลงบนข้อมือของเธออย่างเป็นธรรมชาติ นิ้วหัวแม่มือกดลงบนเนื้อนุ่มด้านในข้อมือ คลึงนวดไปตามเส้นเอ็นด้วยน้ำหนักมือกำลังดีสองรอบ
“เธอรีบวาดเกินไป” เหยียนชิวบอก “อาจารย์เจิ้งให้เวลาตั้งอาทิตย์หนึ่ง แต่นี่สองวันเธอเล่นวาดเสร็จไปสองรูปแล้ว”