ตอนที่ 348 คุยเล่น

ตอนที่ 348 คุยเล่น

กลับมาจากป่าแปะก๊วย ท้องฟ้าก็เริ่มมืดสลัวแล้ว

ทั้งห้าคนแยกย้ายกันตรงหน้าโรงอาหาร

เหยียนชิวกับเสิ่นซื่อฉิงเดินเข้าโรงอาหาร สั่งข้าวราดแกงคนละจานเหมือนเคย แล้วนั่งหันหน้าเข้าหากันตรงที่ประจำริมหน้าต่าง

พอกินข้าวเสร็จ ทั้งสองคนก็ค่อย ๆ เดินเลียบทางสายเล็กในป่าแปะก๊วยกลับไป

ฟ้ามืดสนิทแล้วจริง ๆ

แสงไฟสีเหลืองอบอุ่นจากเสาไฟถนนลอดผ่านเงาไม้ลงมาเป็นหย่อม ๆ บนถนนคอนกรีต ทอดเงาของพวกเขายาวบ้างสั้นบ้างซ้อนทับกัน แล้วก็ถูกเสาไฟต้นถัดไปดึงให้ยืดยาวออกไปอีกรอบ

ใบแปะก๊วยยังคงร่วงหล่นลงมาทีละใบ แผ่วเบาจนแทบไร้เสียง มีเพียงจังหวะที่ต้องแสงไฟวูบหนึ่ง ก่อนจะแนบสนิทไปกับพื้นดินที่ชื้นแฉะ

“วันนี้ผ่านไปไวเนอะ” เสิ่นซื่อฉิงเดินอยู่ข้างเหยียนชิว จู่ ๆ ก็พูดขึ้นมา

“เพราะมีคนเล่นด้วยน่ะสิ” เหยียนชิวบอก “พวกสวีเจี๋ยมาแป๊บเดียว บ่ายทั้งบ่ายก็หมดแล้ว”