กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 347 หลังวันชาติ
สัปดาห์แรกหลังกลับมาจากหยุดวันชาติ ตารางเรียนไม่ได้แน่นมาก แต่การบ้านกลับกองเป็นภูเขาเลากาแล้ว
ประวัติศาสตร์ศิลป์สั่งให้อ่านล่วงหน้าครึ่งเล่ม ภาษาอังกฤษต้องส่งเรียงความสั้นสามร้อยคำ ส่วนวิชาพื้นฐานการใช้สีก็ยังเป็นการวาดภาพนอกสถานที่สามรูปเหมือนเดิม
เสิ่นซื่อฉิงเปิดสมุดจด ติ๊กถูกไปทีละอย่าง พอถึงอันสุดท้ายก็วางปากกาลงแล้วฟุบหน้ากับโต๊ะ
“ทำไมฉันรู้สึกว่ามหาวิทยาลัยเหนื่อยกว่ามัธยมปลายอีกนะ” เสียงเธออู้อี้อยู่ในท่อนแขน
“มัธยมปลายมีคนคอยจี้ ตอนนี้เป็นหนี้ที่ต้องชดใช้เอง” เหยียนชิวนั่งอยู่ตรงข้าม หยิบสมุดจดของเธอมากวาดตาดู “เรียงความภาษาอังกฤษเขียนหรือยัง”
“ยัง” เสิ่นซื่อฉิงเงยหน้า เอาคางเกยหลังมือไว้ “เขียนไม่ออกสักตัวเลย สามร้อยคำ จะให้ฉันเขียนอะไรล่ะ เขียนว่าทำไมถึงชอบวาดรูปเหรอ”
“ก็เขียนได้นี่” เหยียนชิวบอก “เธอก็เขียนเรื่องวันนั้นที่ไปสเกตช์ภาพในดงแปะก๊วยสิ”