ตอนที่ 342 คำสัญญา

ตอนที่ 342 คำสัญญา

พอกินข้าวเสร็จ หลินโต้วโต้วก็วางตะเกียบแล้วบอกว่าจะขอเดินดูบ้านหน่อย

“ฉันยังไม่เคยเดินดูบ้านนี้ให้ทั่วเลย คราวก่อนที่มาก็ตอนพวกเธอเพิ่งย้ายเข้ามาใหม่ๆ ตอนนั้นในลานบ้านโล่งโจ้ง มีแค่ต้นไม้น้อยๆ สองต้นเอง”

เสิ่นซื่อฉิงหันไปมองเหยียนชิว เหยียนชิวพยักหน้า “พวกเธอไปดูก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันเก็บโต๊ะเอง”

“ฉันไปด้วย” หวังเฮ่ายัดซี่โครงชิ้นสุดท้ายเข้าปากแล้วลุกขึ้นตาม

เสิ่นซื่อฉิงพาทั้งสามคนไปดูห้องวาดรูปก่อน

พอผลักประตูห้องวาดรูปเข้าไป แดดยามบ่ายก็ส่องเฉียงๆ เข้ามาจากหน้าต่างทิศใต้ ทาบลงบนพื้นไม้เป็นแสงสีเหลืองอุ่นเป็นแถบกว้าง

บนขอบหน้าต่างมีกระถางสะระแหน่กับกระถางเดซี่วางคู่กัน ใบสะระแหน่เขียวสดจนเป็นมัน ส่วนเดซี่ก็ออกดอกเล็กๆ สีม่วงอ่อนอยู่สองสามดอก

กระบอกล้างพู่กันวางอยู่ทางซ้ายของขอบหน้าต่าง จานสีแขวนอยู่บนตะขอด้านข้าง สีที่อยู่ข้างบนแห้งกรังเป็นปื้นหนาบางสลับกันไป

“ห้องวาดรูปนี้ดีเกินไปแล้วมั้ง” หลินโต้วโต้วเดินไปข้างหน้าต่าง ยื่นมือไปแตะใบสะระแหน่ “แสงดีสุดๆ มาวาดรูปตรงนี้ อารมณ์จะไม่ดีได้ยังไง”