ตอนที่ 316 วันเกิดอายุสิบแปด

ตอนที่ 316 วันเกิดอายุสิบแปด

เช้าวันที่ยี่สิบห้ากรกฎาคม ผ้าม่านปิดไม่สนิท แสงแดดลอดผ่านช่องว่างเข้ามา ตกกระทบลงบนหน้าของเสิ่นซื่อฉิงพอดี

เธอพลิกตัว เอื้อมมือไปคลำข้างๆ แต่กลับว่างเปล่า

ฝั่งของเหยียนชิวไม่มีคนอยู่แล้ว เธอยันตัวลุกขึ้นนั่งพลางหรี่ตา ผมเผ้ายุ่งเหยิงฟูฟ่องเหมือนรังนก

ชั้นล่างมีเสียงตะหลิวกระทบกระทะดังแว่วมา พร้อมเสียงน้ำมันแตกเปรี๊ยะๆ กลิ่นหอมของไข่ดาวกับต้นหอมซอยลอยตลบอบอวล

เสิ่นซื่อฉิงลากรองเท้าแตะเดินลงบันไดไปยืนพิงกรอบประตูห้องครัว

เหยียนชิวยืนหันหลังให้เธออยู่หน้าเตา เขายังคงผูกผ้ากันเปื้อนสีเทาผืนนั้น กำลังตอกไข่ใส่ลงในกระทะ