เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 315 ก่อนถึงวันเกิด
ตั้งแต่ย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านเก่า เสิ่นซื่อฉิงก็นับวันรอมาตลอด
เธอไม่ได้พูดออกมา แต่ในใจมีปฏิทินอยู่ฉบับหนึ่ง คอยฉีกออกวันละใบ ยิ่งเข้าใกล้วันที่ยี่สิบห้ากรกฎาคม ปฏิทินที่มองไม่เห็นใบนั้นก็ยิ่งฉีกช้าลงเรื่อย ๆ
ไม่ใช่ช้าแบบทรมานใจ แต่เป็นความรู้สึกเหมือนรอมาทั้งปี พอเห็นว่าจะได้เปิดโหลลูกอมแล้ว กลับทำใจกินเม็ดสุดท้ายในคำเดียวไม่ลง
เธอเริ่มตั้งใจจดบันทึกอะไรบางอย่างลงในสมุดวาดรูป
ไม่ใช่ไดอารี แต่เป็นเรื่องราวสั้น ๆ ในแต่ละวัน
อย่างเช่น ‘วันนี้ชิวชิวซื้อดอกเดซี่กลับมาอีกสองช่อ ทั้งที่ดอกเก่าบนโต๊ะกินข้าวยังไม่ทันเหี่ยว เขาก็เปลี่ยนเป็นดอกใหม่แล้ว
เขาบอกว่าแค่แวะซื้อติดมือมา
ผีสิจะเชื่อ’
เรื่องราวสั้น ๆ พวกนี้ เธอใช้ดินสอจดไว้ที่หน้าท้ายสุดของสมุดวาดรูป