ตอนที่ 312 โหลใส่ดาว

ตอนที่ 312 โหลใส่ดาว

ตีห้าครึ่งตอนเช้าตรู่ เหยียนชิวก็ตื่นแล้ว

แสงสีเทาจาง ๆ ส่องผ่านรอยแยกของผ้าม่านเข้ามา ท้องฟ้ายังไม่สว่างเต็มที่

เสิ่นซื่อฉิงยังหลับอยู่ ตัวเธอขดซุกอยู่ในอ้อมอกเขา หัวหนุนชิดแผงอก ลมหายใจแผ่วเบาสม่ำเสมอ

เขาก้มมองเธอ ขนตาของเธอทอดเงาจาง ๆ ท่ามกลางความสลัว ริมฝีปากเผยอน้อย ๆ เหมือนกำลังฝันเรื่องที่ไม่ค่อยถูกใจสักเท่าไหร่

เหยียนชิวไม่ได้ปลุกเธอ เขาค่อย ๆ ยกแขนที่พาดเอวตัวเองออก ขยับตัวออกจากผ้าห่ม แล้วดึงผ้าห่มมาคลุมให้เธอดี ๆ เสิ่นซื่อฉิงพลิกตัว พึมพำอะไรบางอย่างงึมงำ แล้วก็หลับปุ๋ยไปอีกรอบ