ตอนที่ 311 บ้านของพวกเขา

ตอนที่ 311 บ้านของพวกเขา

พวกเขากลับมาถึงบ้านเก่าในเช้าวันที่ฟ้าโปร่งสดใส

พอแท็กซี่จอดตรงหน้าประตูรั้ว เสิ่นซื่อฉิงก็กระโดดลงมาก่อนใคร แล้วสูดหายใจเข้าลึก ๆ

ในอากาศมีกลิ่นไอดินกับต้นหญ้า ปนกับกลิ่นหอมจาง ๆ ของดอกไม้ที่ลอยมาจากในลานบ้าน

“ถึงแล้ว” เธอหันไปมองเหยียนชิว ดวงตาเป็นประกายวิบวับ

เหยียนชิวหิ้วกระเป๋าใส่แมวออกมาจากกระโปรงหลังรถ

“ต้าจวี๋ ไม่ต้องร้องแล้ว ถึงบ้านแล้วนะ” เสิ่นซื่อฉิงรับกระเป๋าแมวมา แล้วเอานิ้วจิ้มหัวต้าจวี๋เบา ๆ ผ่านช่องตาข่าย

พอผลักประตูรั้วเปิดออก ความเขียวชอุ่มก็ปรากฏสู่สายตาทันที

ต้นแปะก๊วยสองต้นนั้นสูงขึ้นกว่าตอนที่มาคราวก่อนอีกพอสมควร กิ่งใบดกหนา กำลังไหวเอนเบา ๆ ล้อลมเช้า โต๊ะหินกับเก้าอี้หินใต้ร่มไม้ยังคงตั้งอยู่อย่างเงียบสงบ บนโต๊ะมีใบไม้ร่วงหล่นอยู่สองสามใบ

เถาองุ่นบนซุ้มเลื้อยไต่จนคลุมไปครึ่งซุ้มแล้ว