ตอนที่ 172 น้องหลินจะดียังไง ก็สู้ยอดดวงใจอย่างน้องสาวของฉันไม่ได้

ตอนที่ 172 น้องหลินจะดียังไง ก็สู้ยอดดวงใจอย่างน้องสาวของฉันไม่ได้

เสิ่นซื่อฉิงมองท่าทางขยับเข้าใกล้กันของทั้งสองคนกับหลินรั่วหานที่กำลังยิ้ม กัดฟันกรามจนแทบจะแหลกละเอียด

รอยยิ้มยังคงค้างอยู่บนใบหน้าของเธอ แต่มือกลับหยิบปากกามาขีดเส้นไร้ความหมายลงบนกระดาษทดไปนับไม่ถ้วน

เส้นขีดทับกันยั้วเยี้ยแน่นขนัด เหมือนใยแมงมุมที่โดนลมพัดจนพันกันยุ่งเหยิง และเหมือนรอยกรงเล็บของแมวขนฟูที่กำลังข่วนลงบนกระดาษ

แต่แล้วเธอก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเอียงหน้าไปมองหลินโต้วโต้วแล้วกดเสียงให้เบาลง

“โต้วโต้ว มีวิธีไหนบ้างไหมที่จะทำให้ฉันรู้ว่าพวกเขากำลังคุยอะไรกันอยู่”

ตอนที่ถามคำนี้ หัวคิ้วของเธอขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ในแววตามีทั้งความไม่ยอมแพ้และเจือความเขินอายปนอยู่หลายส่วน

“อืมม์...”

หลินโต้วโต้วคิดอยู่ครู่หนึ่ง นิ้วมือลูบวนที่คางไปสองรอบ เหมือนกำลังค้นหาคลังแผนการร้ายในหัวตัวเองอย่างจริงจัง

ทันใดนั้นตาของเธอก็เป็นประกายขึ้นมา เหมือนหลอดไฟที่เพิ่งมีกระแสไฟวิ่งผ่าน ยิ้มมุมปากขึ้นแล้วยื่นตัวเข้าไปหา