ตอนที่ 171 พอกลับไปนายคงไม่ต้องไปคุกเข่าบนกระดานซักผ้าหรอกนะ?

ตอนที่ 171 พอกลับไปนายคงไม่ต้องไปคุกเข่าบนกระดานซักผ้าหรอกนะ?

“เอาละทุกคน พวกเรามาเริ่มเรียนกันต่อได้แล้ว” ครูโจวแอมในลำคอเบาๆ แล้วหันหลังกลับไปทางกระดาน

เสิ่นซื่อฉิงค่อยๆ หันหน้ากลับมา ท่าทางแข็งทื่อราวกับฟันเฟืองที่เป็นสนิม ข้อต่อตรงลำคอเหมือนจะลืมไปแล้วว่าต้องขยับยังไง

เธอเปิดหนังสือเรียน สายตามองลงไปที่หน้ากระดาษ แต่จุดโฟกัสของสายตาไม่ได้อยู่ที่ตัวหนังสือพวกนั้นเลยสักนิด

ตัวพิมพ์พร่ามัวกลายเป็นแถบสี่เหลี่ยมสีเทาๆ ตัวหนังสือทุกตัวเธอรู้จักหมด แต่พอเอามารวมกันกลับอ่านไม่เข้าหัวเลย

ปากกาในมือหมุนไปมาอยู่ระหว่างนิ้วตั้งหลายรอบโดยไม่ได้เขียนอะไรลงไปสักคำ ตัวหนีบโลหะสะท้อนแสงแดดจากนอกหน้าต่าง