กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 121 ไม่ต้องพูดนะ เสียงหัวใจเต้นจะบอกคำตอบของนายเอง
แปดโมงเช้าวันอาทิตย์ เสิ่นซื่อฉิงไขกุญแจเปิดประตูห้อง 402 ตรงเวลาเป๊ะ
เธอใส่เสื้อยืดแขนสั้นสีขาวกับกางเกงขายาวสีน้ำเงินเข้ม มัดผมหางม้าเรียบร้อย
รถบัสสายท่องเที่ยวไปเขาฉีเสียจอดเทียบท่าอยู่ที่ป้าย เธอเลือกที่นั่งคู่ริมหน้าต่าง วางกระเป๋าเป้ไว้บนตัก แล้วเอียงคอมองออกไปนอกหน้าต่าง
เหยียนชิวนั่งอยู่ข้างเธอ มือข้างหนึ่งพาดไว้กับพนักพิงเบาะหน้า อีกมือวางไว้บนตักตัวเอง คอยหันไปมองเธอเป็นระยะ
รถแล่นจากในเมืองมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก ตึกราบ้านช่องนอกหน้าต่างเริ่มเตี้ยลงเรื่อย ๆ ต้นอูถงค่อย ๆ เพิ่มขึ้น และสีเขียวชอุ่มก็หนาทึบขึ้นทุกที
ทางเข้าเขาฉีเสียยังคงเหมือนในความทรงจำ บันไดหินสีเขียวทอดยาวคดเคี้ยวขึ้นไปจากตีนเขา ไม้โบราณสองข้างทางแผ่กิ่งก้านบดบังท้องฟ้า แสงแดดลอดผ่านช่องว่างระหว่างใบไม้หนาทึบลงมา ทิ้งเงาแสงระยิบระยับเต้นระบำอยู่บนขั้นบันไดหิน
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมสะอาดจาง ๆ ของพรรณไม้ ผสมกับกลิ่นไอชื้นของผืนดินที่เพิ่งชุ่มน้ำค้างยามเช้า