ตอนที่ 20 ปิกนิก

ตอนที่ 20 ปิกนิก

สุดสัปดาห์หนึ่งในเดือนพฤษภาคม สองครอบครัวนัดกันไปปิกนิกที่สวนสาธารณะ

สถานที่นี้เสิ่นหนานเฟิงเป็นคนเลือก เป็นสวนพื้นที่ชุ่มน้ำที่เพิ่งสร้างใหม่ในเมือง ได้ยินว่ามีทะเลสาบสวยมากอยู่แห่งหนึ่ง

เสิ่นหนานเฟิงไปดูลาดเลาล่วงหน้าหนึ่งวัน พอกลับมาก็คุยโทรศัพท์เล่าให้เหยียนสิงโจวฟังยาวอย่างน้อยสิบนาที

ละเอียดตั้งแต่ตำแหน่งลานจอดรถไปจนถึงจุดกางเต็นท์ที่ดีที่สุด ละเอียดยิบจนนึกว่ากำลังรายงานโปรเจกต์งาน

เหยียนสิงโจวฟังจบก็พูดมาแค่ประโยคเดียว “ถ้าตอนนั้นแกตั้งใจเขียนวิทยานิพนธ์จบการศึกษาได้สักครึ่งนี้ อาจารย์ที่ปรึกษาคงไม่ตามทวงแกตั้งสามเดือนหรอก”

เสิ่นหนานเฟิงหัวเราะร่า ไม่ได้สะเทือนกับการโดนตอกกลับตรงเป้านี้เลยสักนิด

เวลาเก้าโมงเช้าของวันนั้น รถสองคันมาเจอกันที่หน้าประตูสวนสาธารณะ

เสิ่นหนานเฟิงขนอุปกรณ์ออกมาจากกระโปรงหลังรถชุดใหญ่ ทั้งเต็นท์ เสื่อปิกนิก เก้าอี้พับ ร่มบังแดด กล่องเก็บความเย็น แล้วยังมีเตาย่างบาร์บีคิวแบบพกพาอีกอัน

เหยียนสิงโจวมองกองของพวกนั้นแล้วดันแว่นขึ้น พูดไม่ออกบอกไม่ถูก “นี่พวกเรามาปิกนิกหรือย้ายบ้านกันแน่เนี่ย”