เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 19 วันคืนปีเดือน
เช้าวันส่งท้ายปีเก่า เหยียนชิวถูกเสียงประทัดปลุกให้ตื่น
ไม่ใช่พลุดอกไม้ไฟถูกกฎหมายพวกนั้น แต่เป็นเด็กบ้านไหนก็ไม่รู้ในหมู่บ้านแอบจุดประทัดเปาะแปะ เสียงแป๊กดังลั่นอย่างสดใส ตามมาด้วยเสียงผู้ใหญ่ดุเอ็ดและเสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากของเด็กๆ
เหยียนชิวลืมตาขึ้น แสงเงาบนเพดานสะท้อนไออุ่นจางๆ จากโคมไฟสีแดงนอกหน้าต่าง
ในอากาศมีกลิ่นหอมของเนื้อตุ๋นลอยออกมาจากในครัวของแม่เขา ผสมปนเปกับกลิ่นโป๊ยกั๊ก อบเชย และซีอิ๊ว กลิ่นอบอวลเข้มข้นจนเหมือนมีใครยกหม้อซุปทั้งหม้อมาเทลงตรงโถงทางเดิน
เขาพลิกตัว ไม่อยากขยับเขยื้อนเท่าไหร่
หน้าหนาวนอนขี้เซาเป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์ ต่อให้เขาเป็นผู้เกิดใหม่ก็หนีแรงดึงดูดของผ้าห่มอุ่นๆ ไม่พ้น
“เหยียนชิว! ตื่นได้แล้ว! วันนี้วันปีใหม่นะ!”
เสียงของสวี่เหวินซานดังมาจากทางห้องครัว เหยียนชิวถอนหายใจ มุดตัวคลานออกมาจากผ้าห่ม
ลมหนาวพุ่งเข้าปะทะหน้าเขาทันที ทำเอาเขาสะดุ้งสูดปากด้วยความเย็นเฉียบ