กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 9 ชื่อ
เหยียนชิวเรียกชื่อเสิ่นซื่อฉิงออกมาได้ชัดถ้อยชัดคำเป็นครั้งแรก ในบ่ายวันหนึ่งของฤดูใบไม้ร่วง
นี่ก็ผ่านมาเดือนกว่าแล้วนับจากวันที่เขาหลุดปากพูดคำว่า “ซี่โครง” ได้เป็นครั้งแรก
ตลอดเดือนกว่ามานี้ คลังคำศัพท์ของเขาเพิ่มขึ้นแบบก้าวกระโดด
สกิล “เชี่ยวชาญภาษา (ระดับต้น)” เริ่มแผลงฤทธิ์ที่แท้จริงออกมาเสียที ไม่ใช่ว่าทำให้เขารู้ศัพท์ทุกคำในพริบตา แต่แค่ฟังคำไหนสักสองสามรอบ เขาก็จำและพูดตามได้แล้ว
เด็กขวบกว่าทั่วไปยังพูดได้แค่คำซ้ำสั้นๆ แต่เขาเริ่มพูดเป็นประโยคง่ายๆ ที่มีประธานกับกริยาได้แล้ว
ชื่อ “ซื่อฉิง” สองคำนี้ เขาแอบฝึกซ้อมในใจมาไม่ต่ำกว่าห้าร้อยรอบ
คำว่า “ซื่อ” ต้องม้วนลิ้น ส่วนคำว่า “ฉิง” เป็นเสียงนาสิกข้างหลัง ทั้งคู่จัดเป็นเสียงที่ออกยากทั้งนั้น
เขาต้องนอนมองเพดานอยู่หลายคืนเพื่อคอยปรับตำแหน่งลิ้นซ้ำไปซ้ำมา
“ซื่อ... ฉิง... ซื่อ... ฉิง...” ท่องวนไปเหมือนสวดมนต์