บทที่ 238 พี่ชาย

บทที่ 238 พี่ชาย

ยังไม่ทันที่ฉินโม่จะได้ตั้งตัว เฉินฟ่างก็ก้าวประชิดไปข้างหน้าหนึ่งก้าว เหยียบลงบนแผ่นหลังของฉินโม่

เฉินฟ่างกำด้ามหอกชิงหลงแน่น แล้วงัดร่างของเธอลอยคว้างอยู่กลางอากาศ

"จะให้โอกาสเธออีกครั้ง อัญเชิญสัตว์มายาพิทักษ์ออกมาซะ!"

เฉินฟ่างตวาดเสียงต่ำ เสียงมังกรคำรนพลอยแปรเปลี่ยนเป็นเกรี้ยวกราดบ้าคลั่งตามไปด้วย

แรงกดดันมหาศาลแผ่ทะลักออกมาจากร่างของเฉินฟ่างอย่างบ้าคลั่ง กดทับลงบนศีรษะของฉินโม่ ทำให้เธอสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งความตายอย่างแจ่มชัด!