บทที่ 237 ไม่อยากอัญเชิญนัก ก็ซัดจนกว่าจะยอมอัญเชิญ!

บทที่ 237 ไม่อยากอัญเชิญนัก ก็ซัดจนกว่าจะยอมอัญเชิญ!

ฉินโม่อดไม่ได้ที่จะขนลุกซู่ไปทั้งตัว

ชั่วขณะนั้นเธอแยกไม่ออกเลยว่า นี่เป็นผลจากสกิล หรือเธอเกิดความหวาดกลัวต่อเฉินฟ่างขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจจริงๆ กันแน่

แต่เธอคิดว่า ส่วนใหญ่น่าจะเป็นอย่างแรกมากกว่า

เพราะไม่ว่าจะมองตามหลักเหตุและผล เธอก็ไม่ควรต้องหวาดกลัวผู้เปลี่ยนอาชีพที่มีเลเวลต่ำกว่าตนเอง

แม้หน้าผากจะมีเหงื่อเย็นซึมออกมาบ้าง ทว่าฉินโม่ก็ยังคงมั่นใจ หนวดด้านหลังยังคงโบกสะบัดอย่างโอหัง

"จัดการแก ยังต้องให้ฉันอัญเชิญสัตว์มายาพิทักษ์ของตัวเองออกมาอีกเหรอ? อย่ามาล้อเล่นน่า"

"ถ้าหากเลเวลแกเท่ากับฉัน ฉันอาจจะต้องอัญเชิญสัตว์มายาพิทักษ์ออกมาจริงๆ ก็ได้"

"แต่แกในตอนนี้ ยังไม่มีคุณสมบัตินั้น!"