บทที่ 141 เสือกอะไรด้วย

บทที่ 141 เสือกอะไรด้วย

เฉินฟ่างมองเห็นอีกฝ่าย อีกฝ่ายย่อมมองเห็นเขาเช่นกัน

นักบวชชุดม่วงผู้นั้นสวมเสื้อคลุมเวทสีม่วงของศาสนจักรอวยพร เส้นผมขาวแซมประปราย ดูแล้วน่าจะมีอายุราวห้าสิบกว่าปี

ส่วนเรื่องเลเวลนั้น เฉินฟ่างยิ่งไม่อาจตรวจสอบได้เลยแม้แต่น้อย ประเมินอย่างคร่าวๆ คงเป็นยอดฝีมือที่จวนเจียนจะเปลี่ยนคลาสขั้นสามแล้ว

แต่น่าเสียดาย ภายในวิหารดุลยภาพแห่งนี้ ค่าสถานะของเขาก็ถูกกฎเกณฑ์สะกดข่มไว้ จนเหลือเพียงระดับเลเวล 30 เท่านั้น

หลังจากนักบวชชุดม่วงหันกลับมาเห็นเฉินฟ่างฝ่าด่านทะลวงออกมาจากวิหาร เขาก็เบิกตากว้าง เห็นได้ชัดว่าคิดไม่ถึงเลยว่าจะมีใครไล่ตามล่าตนเองมาถึงข้างหลัง

“เป็นไปได้ยังไงกัน!?” ชายผู้นี้ตกตะลึงอย่างหนักในใจ เปลวเพลิงในมือจึงหยุดขยายตัวลง ทำได้เพียงลุกโชนอยู่อย่างนั้น

“ทำไมถึงมีคนรู้ตำแหน่งของฉัน แถมยังไล่ตามมาถึงที่นี่ได้?”

“ไม่สิ อีกฝ่ายมาแค่คนเดียว...” ไม่นานนักบวชชุดม่วงก็พบว่า ตนเองน่าจะกังวลเร็วเกินไป

เพราะจ้าวเสวียนอู่ที่เขาหวาดกลัวไม่ได้ตามติดอยู่ข้างกายเฉินฟ่าง คนที่บุกทะลวงออกมาจากวิหาร ก็เป็นเพียงแค่คนหนุ่มที่เขาไม่เคยพบหน้ามาก่อนเท่านั้น