บทที่ 140 รุ่นน้องเฉิน... ไปแบบนี้เลยเหรอ?

บทที่ 140 รุ่นน้องเฉิน... ไปแบบนี้เลยเหรอ?

จากนั้น เขาก็เตือนอีกว่า "อย่าคิดเพ้อเจ้อว่าจะใช้ไอเทมบินหรือสกิลบินบินข้ามวิหารไปตรงๆ เชียวนะ"

"สิ่งประดิษฐ์จักรกลของนายเมื่อกี้หลบการตรวจจับของสัตว์ร้ายต่างพิภพได้ ก็เพราะสกิลพรางกายของมันแท้ๆ"

"ถ้าไม่มีสกิลพรางกายแล้วคิดจะบินข้ามไป ก็ไม่ต่างอะไรกับเป้าซ้อมยิงมีชีวิตของพวกสัตว์ร้ายหรอก"

"ผมไม่ได้คิดจะบินข้ามไปอยู่แล้วครับ" แววตาของเฉินฟ่างแน่วแน่อย่างยิ่ง "ผมจะบุกฝ่าไปตรงๆ เลย"

"บุกฝ่าไปเนี่ยนะ?" คราวนี้ เปลี่ยนเป็นทุกคนในที่นั้นที่ต้องตกตะลึง

"รุ่นน้อง ในวิหารหลังหนึ่งมีสัตว์ร้ายเยอะขนาดนั้น เธอคิดจะบุกฝ่ายังไงกัน?" ลู่อิ่งรู้สึกว่าความคิดของเฉินฟ่างออกจะหลุดโลกไปหน่อย