เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 171 เผลอสร้างชีวิตใหม่
“เจ้าเป็นคนเลี้ยงเองหรือ?” สวีหมิงซูมองเหรินเซียวเหยาอย่างประหลาดใจ “เจ้ามีความสามารถเช่นนี้ด้วยหรือ? เลี้ยงมันอย่างไร?”
“ข้าใช้เลือดของตัวเองเลี้ยงมันขอรับ” เหรินเซียวเหยากล่าว “แต่ภายหลังท่านปู่จับได้ จึงห้ามไม่ให้ทำอีก อารองของข้าคงบังเอิญได้ยินคำว่าปลาวิญญาณในช่วงนั้น จึงเข้าใจว่าท่านปู่เลี้ยงปลาวิญญาณได้สำเร็จ”
“ได้ยินมาว่าผู้บำเพ็ญเซียนที่มีพรสวรรค์ระดับรากวิญญาณพิภพขึ้นไป มักจะมีร่างกายพิเศษบางอย่างติดตัวมาด้วย” สวีหมิงหยวนครุ่นคิด “บางทีเลือดของเจ้าอาจแฝงพลังวิญญาณอยู่ จึงใช้เลี้ยงปลาวิญญาณจนเติบโตได้”
“พรสวรรค์ระดับรากวิญญาณพิภพหรือขอรับ?”
“อาจารย์จะอธิบายความรู้ทั่วไปในโลกแห่งการบำเพ็ญเซียนให้เจ้าฟังสักหน่อย”
เครือข่ายนิยายไต้หวันอยู่เป็นเพื่อนคุณระหว่างอ่าน ช่างใส่ใจยิ่งนัก
ระหว่างเดินทางและพูดคุย คนทั้งกลุ่มก็มุ่งหน้ากลับไปยังเมืองบัญชาการ
หลังจากเดินเที่ยวชมเมืองบัญชาการ พวกเขาก็ซื้อเสื้อผ้าหลายชุดให้เหรินเซียวเหยา แล้วสั่งอาหารมารับประทานเป็นมื้อกลางวันที่โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง
สามวันติดต่อกัน