เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 170 กรรมสัมพันธ์ทุกคำข้าว
สวีหมิงเซวียนกับสวีหมิงซูเดินมาข้างกายสวีหมิงหยวน ยืนมองอยู่เงียบ ๆ โดยไม่เอ่ยขัดจังหวะ
ตระกูลสวียึดถือหลักการ ‘ยึดวิถีเซียนเป็นแกนกลาง ถือผู้คนเป็นสำคัญ’ มาโดยตลอด ย่อมไม่มีอคติต่อสามัญชน คนที่พวกเขาจะมุ่งเล่นงานมีเพียงผู้ที่คิดร้ายต่อตระกูลสวีเท่านั้น
ยิ่งไปกว่านั้น ความซื่อสัตย์เรียบง่ายของชาวประมงเฒ่าก็ทำให้ทั้งสองประหลาดใจไม่น้อย
เพราะเห็นได้ชัดว่า หากขายปลาเหล่านี้ได้ เงินที่ได้รับอาจเพียงพอซื้อเสบียงให้ครอบครัวกินถึงครึ่งเดือนหรือกระทั่งหนึ่งเดือน
ปฏิกิริยาแรกของชายชราก็เป็นความดีใจอย่างแท้จริง ทว่าหลังจากนั้นกลับคำนึงถึงผู้ซื้อและเอ่ยปฏิเสธ
สวีหมิงหยวนมองความกังวลของเขาออกในทันที จึงยิ้มบางพลางกล่าวว่า “เจ้ากลัวว่าหากข้าซื้อปลาของเจ้าไปแล้ว ภายหลังพบว่ามันไม่ดี จะย้อนกลับมาหาเรื่องเจ้าใช่หรือไม่?”
ชาวประมงเฒ่าเงยหน้าขึ้นด้วยความตกตะลึง จ้องลึกเข้าไปในดวงตาของสวีหมิงหยวนอยู่ครู่หนึ่ง
นัยน์ตาสีดำสนิทคู่นั้นประหนึ่งหินออบซิเดียนโปร่งใส ภายในซ่อนความลุ่มลึกราวห้วงนภา ยามสายตาเคลื่อนไหว คล้ายมีคลื่นใต้น้ำไหลบ่า
ชาวประมงเฒ่าถูกดึงดูดจนเผลอมองต่ออีกสองสามลมหายใจ ก่อนจะรีบก้มหน้าตอบว่า “นายท่านมีสายตาเฉียบแหลมยิ่งนัก ผู้เฒ่าคิดเช่นนั้นจริง ๆ ขอรับ”