เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 แผนที่ล้มเหลว
“ลำบากผู้อาวุโสรองแล้ว เรื่องนี้ข้ารู้แล้ว และจะหารือกับเหล่าบรรพชนว่าจะรับมือตระกูลเว่ยอย่างไร”
“รับทราบ ท่านประมุข” ผู้อาวุโสรองประสานมือแล้วกล่าว “ตระกูลเว่ยน่าจะยังไม่รู้ว่าตระกูลเฟิงของเราทราบข่าวนี้แล้ว หากลงมือในเวลานี้ ย่อมทำให้พวกมันไม่ทันตั้งตัว และสร้างความเสียหายหนักแก่คนตระกูลเว่ยได้ส่วนหนึ่งแน่นอน”
เฟิงว่านเต๋อเหลือบมองเขา ก่อนโบกมือห้าม “ผู้อาวุโสรอง ไม่จำเป็นต้องพูดเรื่องนี้อีก เหล่าบรรพชนย่อมมีการตัดสินใจของตนเอง เจ้ากลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ”
ประกายบางอย่างไหววูบผ่านดวงตาผู้อาวุโสรอง เขาโค้งคำนับเล็กน้อยแล้วออกจากห้องหนังสือไป
ผ่านไปราวครึ่งก้านธูป เฟิงว่านเต๋อก็เหยียบกระบี่บินขึ้นไปยังยอดเขาหยกคราม
บรรพชนตระกูลเฟิงกับเฟิงซิวหยวนต่างทราบข่าวนี้แล้วเช่นกัน
“เป็นเรื่องจริงเสียด้วย” เฟิงซิวหยวนถอนหายใจเบา ๆ แล้วหันสายตาไปยังบรรพชนตระกูลเฟิง
หลังเงียบไปครู่หนึ่ง บรรพชนตระกูลเฟิงก็กล่าวว่า “ท้ายที่สุด เขตกว่างหลิงต่างจากเขตทะเลสาบจันทราโดยสิ้นเชิง ที่นั่นตระกูลต่าง ๆ ต่อสู้กันอย่างดุเดือด ต่างคนต่างเอาตัวรอด แต่ที่นี่ผ่านไปเกือบสองร้อยปีแล้ว ยังไม่มีตระกูลใดถูกกวาดล้างแม้แต่ตระกูลเดียว”
“ข้าจะไปเยือนตระกูลเว่ยเดี๋ยวนี้ ไปพูดกันให้รู้เรื่องกับเฒ่าผีตระกูลเว่ย!”