เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 166 แสร้งเป็นหมูเพื่อกินเสือ
“แม่นางเซียน หากหินวิญญาณของเจ้าไม่พอ ก็ใช้โอสถวิญญาณ แร่ธาตุ เคล็ดวิชาลับ หรือวิชาอาคมอื่น ๆ มาแลกเปลี่ยนได้” สวีหมิงหยวนกล่าวพลางยิ้มบาง
“สหายเต๋า ท่านช่างขี้เหนียวยิ่งนัก”
เสียงกระเง้ากระงอดยั่วยวนนี้ทำให้ผู้บำเพ็ญชายจำนวนมากที่อยู่รอบข้างอดกลืนน้ำลายไม่ได้
กระนั้นกลับไม่มีใครกล้าเดินเข้าไปใกล้แม้แต่คนเดียว
เพราะนางเป็นธิดาของประมุขตระกูลเฟิงแห่งเขตกว่างหลิง ทั้งยังถูกสงสัยว่ามีร่างกายทรงเสน่ห์โดยกำเนิด และมีพรสวรรค์บำเพ็ญเซียนเป็นรากวิญญาณแท้
อนาคตของนางแทบถูกกำหนดไว้แล้วตั้งแต่แรก
“เพชรครามผลึกสามชิ้น ศิลาวิญญาณโลหิตหนึ่งก้อน และดอกสุยซินอายุร้อยห้าสิบปีหนึ่งต้น”
“เพียงพอแล้ว”
เฟิงอวี้เจินจ้องเข้าไปในดวงตาของสวีหมิงหยวนอย่างเงียบงันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยว่า “บุรุษช่างน่าเบื่อเสียจริง”