ตอนที่ 88 แค้นฝังหุ่นเสียจริง

ตอนที่ 88 แค้นฝังหุ่นเสียจริง

ตัวป่วนสองตัวหลับปุ๋ยกันไปหมดแล้ว ไม่มีใครคอยก่อกวน ภายในห้องจึงตกอยู่ในความเงียบสงัดขึ้นมาทันที เป็นความเงียบงันแบบฉับพลันจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงแมลงตัวเล็กๆ กระพือปีก

เซิ่งหลานเงี่ยหูฟังเสียงลมพัดผ้าม่าน เสียงฝีเท้าจัดแถวลาดตระเวนด้านล่างตึก และเสียงหึ่งๆ ของยุง แล้วก็รู้สึกไม่ชินขึ้นมาอย่างประหลาด

กินแต่อาหารหยาบจนชิน พอได้ลิ้มรสอาหารชั้นเลิศเลยไม่คุ้นลิ้นงั้นเหรอ

ตอนที่เธออยู่ตัวคนเดียว ความจริงก็เงียบเชียบแบบนี้มาตลอด เงียบสงบ ไร้ซึ่งสรรพเสียงใดๆ

ทว่านับตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่นี่ ก็มีแต่เสียงเอะอะมะเทิ่งไม่ขาดสาย ทั้งเจียงเหยี่ยและน้องชายเจียงซูต่างก็ซุกซนกันเก่งทั้งคู่ ขอแค่ได้อยู่ด้วยกัน ก็มักจะมีเสียงหัวเราะร่าเริงดังแว่วมาเป็นระยะ เดี๋ยวคนนั้นป้ายโคลนใส่หน้าคนนี้ เดี๋ยวคนนี้เอาดอกไม้ไปปักหัวคนนั้น แค่เด็ดผักหรือปลูกต้นผลไม้ก็ยังหาเรื่องเล่นพิเรนทร์ได้สารพัด

วิ่งไล่จับกันบ้าง หัวเราะต่อกระซิกกันบ้าง ดูครึกครื้นมีชีวิตชีวา จนขับเน้นให้เธอดูเหมือนคนโดดเดี่ยวอ้างว้างไปเลย