ตอนที่ 70 ใช่หรือเปล่า

ตอนที่ 70 ใช่หรือเปล่า

ผ้าห่มเป็นผ้าห่มขนเป็ด พอโดนเขากัดทึ้งไม่หยุด ก็ฉีกขาดดังแควกเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่ ขนเป็ดข้างในปลิวว่อนออกมาฟุ้งกระจายไปทั่วห้องราวกับหิมะตก

เจียงเหยี่ยอ้าปากงับอีกทีก็ได้แต่ขนเป็ดเต็มปาก ถึงได้ยอมหยุด

เขาเงยหน้าขึ้น เห็นอัลฟ่าหญิงนั่งอยู่ท่ามกลางปุยขนเป็ดราวกับนั่งอยู่กลางพายุหิมะ ทั้งหัวทั้งตัวเต็มไปด้วยปุยสีขาวละเอียด พอนึกว่าได้แก้แค้นเธอสำเร็จ อารมณ์เขาก็ดีขึ้นมานิดหน่อย

ทว่าความสะใจอยู่ได้ไม่นาน ความร้อนรุ่มที่พุ่งพล่านในกายก็เล่นงานเขาจนอ่อนปวกเปียกฟุบลงกับเตียง ก่อนจะอดรนทนไม่ไหวต้องคลานไปหาเธออีกจนได้

คราวนี้เพราะศักดิ์ศรีค้ำคอ เขาจึงบังคับตัวเองให้มีสติสัมปชัญญะครบถ้วน

เขาเห็นอัลฟ่าหญิงนั่งอยู่บนเก้าอี้โดยไม่แม้แต่จะหันมามอง ราวกับคาดการณ์ไว้ล่วงหน้า พอเขาพุ่งเข้าไปใกล้ เธอก็ยื่นมือมาล็อกกรามเขาไว้ได้อย่างแม่นยำ ขัดขวางไม่ให้เขาอ้าปากกัดได้สำเร็จ

ท่วงท่าคล่องแคล่วชำนาญ ราวกับทำแบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วน

เขายังได้ยินอัลฟ่าหญิงบ่นพึมพำ “ทำไมไม่ว่าจะตอนมีสติหรือตอนเบลอ นายก็เอาแต่จ้องจะกัดคนอยู่เรื่อย”

ดูท่าตอนที่เขาขาดสติ ก็คงพยายามจะกัดเธอแบบนี้ตลอดเหมือนกัน เพียงแต่ไม่เคยทำสำเร็จ