เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 69 เจียงเหยี่ยกัดผ้าห่ม
คราวนี้อัลฟ่าหญิงเป็นฝ่ายพาเขาเดินทางข้ามมิติ มาโผล่ตรงลานว่างข้างสะพานยกระดับจุดเดิม
สะพานยกระดับแห่งนี้ทอดตัวอยู่เหนือสลัม ว่ากันว่าทุกวันจะมีขบวนรถวิ่งผ่านไปมาระหว่างแดนรกร้างกับสลัมชั้นใน คนที่นั่งอยู่ในรถไฟฟ้ายกระดับล้วนเป็นผู้มีพลังพิเศษ
เมื่อก่อนตอนเดินผ่าน เขาเคยเห็นขบวนรถพวกนี้ มันยาวเหยียด ภายในแบ่งเป็นห้องเล็กๆ เรียงต่อกัน บางห้องไม่ได้ปิดม่าน ทำให้มองเห็นสภาพข้างใน
เป็นห้องเดี่ยวที่มีครบทั้งห้องครัวและห้องน้ำในตัว ตอนนั้นเขาแค่มองผ่านๆ ก็รู้สึกอิจฉา ใฝ่ฝันอยากมีชีวิตแบบคนพวกนั้นบ้าง
แต่เพราะต้องทำงานหนักไม่มีเวลาแม้แต่จะหยุดชื่นชมความสุขเล็กๆ น้อยๆ ดังนั้นพอมีพลังมิติและต้องหาที่เงียบๆ เพื่อฝึกปรับสมดุล เขาจึงเลือกที่นี่
ไม่รู้ว่าอัลฟ่าหญิงจำได้หรือเปล่า ถึงได้พาเขากลับมาที่นี่อีก
ทั้งสองยืนอยู่ข้างสะพานยกระดับ ราวกับยืนอยู่สุดขอบฟ้า ลมพัดชายเสื้อปลิวไสว เส้นผมสีดำพลิ้วไหวตามแรงลม ให้ความรู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก
ทว่าเขากลับยิ้มไม่ออก เพิ่งตระหนักได้ว่าโลกใบนี้มันอันตรายขนาดไหน