ตอนที่ 62 บุกไปถึงถิ่น

ตอนที่ 62 บุกไปถึงถิ่น

เซิ่งหลานดึงผ้าม่านเปิดออกอีกครั้ง เพราะได้ยินเสียงพูดดังมาจากด้านหลัง

"กี่โมงแล้ว" เจียงเหยี่ยขยี้ตาถามเธอ

เซิ่งหลานก้มดูเทอร์มินัล "ตีหนึ่งครึ่งแล้ว"

พอเลื่อนผ้าม่านกลับเข้าที่ เธอก็หันหลังกลับ อาศัยแสงจันทร์มองไปยังเตียงนอน

เจียงเหยี่ยนอนคว่ำหน้าอยู่บนหมอน ทั้งที่ง่วงจนแทบลืมตาไม่ขึ้นอยู่แล้ว แต่ก็ยังฝืนถ่างตาไม่ยอมหลับ

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเพิ่งหลับไปแล้วก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาอีก เธอได้ยินเสียงเขาพึมพำอ้อแอ้จับใจความไม่ได้แบบนี้ไม่ต่ำกว่าสามครั้งแล้ว

ทุกครั้งที่เธอคิดว่าหมอนี่หลับไปแล้ว เขาก็จะโพล่งขึ้นมาอีก พูดจาเป็นเรื่องเป็นราวสองสามประโยคเพื่อชวนเธอคุยต่อเรื่อยเปื่อย

ความจริงเธอก็รู้สาเหตุอยู่หรอก

เธอได้ยินเสียงในใจของเจียงเหยี่ยพูดเอาไว้