ตอนที่ 61 เรื่องสัพเพเหระของคนสองคน

ตอนที่ 61 เรื่องสัพเพเหระของคนสองคน

เซิ่งหลานละสายตาจากเจียงเหยี่ยมาที่โต๊ะอาหาร ในถุงพลาสติกใสมีมะเขือเทศไม่กี่ลูก นมสดไม่กี่ขวด เกลือหนึ่งถุง และฝอยขัดหม้ออีกหนึ่งอัน

มะเขือเทศไม่ต้องบอกก็รู้ว่าซื้อมาทำอาหาร ตั้งแต่เธอหลุดปากไปว่าชอบกินเปรี้ยว หลังจากนั้นทุกวัน ทุกมื้อก็ต้องมีผัดไข่ใส่มะเขือเทศตลอด

เธอกินจนเอียนไปหมดแล้ว แค่เห็นมะเขือเทศก็พะอืดพะอมขึ้นมาดื้อๆ

เซิ่งหลานวางมือลงบนโต๊ะ เปลี่ยนมะเขือเทศไม่กี่ลูกนั้นให้กลายเป็นฟักทองลูกเล็กๆ

ความจริงเธอก็ชอบกินฟักทองลูกเล็กเหมือนกัน แต่ไม่ได้บอกออกไป เพราะกลัวว่าถ้าพูดไปแล้วจะได้เห็นฟักทองบนโต๊ะอาหารทุกวันจนกินเอียน เห็นแล้วพะอืดพะอมขึ้นมาอีก

พอเปลี่ยนของเสร็จ เธอก็มองไปที่ของอย่างอื่น นมสดพวกนี้คงซื้อมาบำรุงให้เจียงซูโตไวๆ แต่ตัวเจียงเหยี่ยเองก็ดูเหมือนจะชอบกินเหมือนกัน ตอนที่เขาขยับเข้ามาใกล้เมื่อกี้ บนตัวเขายังมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ของนมอยู่เลย

ในนิยายต้นฉบับ ต่อให้เขามีอิสรภาพทางการเงินแล้วก็ยังดื่มนมไม่ขาดปาก นอกจากจะชอบแล้ว เขายังอยากสูงขึ้นอีก เพราะเขารู้สึกว่าส่วนสูงร้อยแปดสิบกว่าเซนติเมตรของตัวเองยังเตี้ยไป อยากสูงกว่านี้อีกหน่อยจะได้ดูน่าเกรงขาม

ส่วนเกลือกับฝอยขัดหม้อ...