ตอนที่ 5 เจอหน้าพระเอกแล้ว

ตอนที่ 5 เจอหน้าพระเอกแล้ว

เจ้าหนูเพิ่งอายุแค่สิบขวบ แต่เพราะเกิดในยุคดินแดนรกร้าง เด็กแทบทุกบ้านจึงทำงานบ้านคล่องแคล่วกันหมด ยิ่งเจ้าหนูคนนี้ทั้งเก็บกวาดทำความสะอาด ทำกับข้าว ทำเป็นทุกอย่าง พอพยุงเธอมาส่งถึงโซฟา เขาก็เดินไปปิดประตูลงกลอนอย่างรู้หน้าที่ แล้วหิ้วถุงของที่เธอซื้อมาเดินเข้าครัวไป

เธอซื้อผลไม้มาด้วย เด็กคนนี้ยังอุตส่าห์ล้างมาวางไว้บนโต๊ะให้เรียบร้อย

เธอซื้อมาสามสี่ลูก แต่เขาล้างมาแค่ลูกเดียว เซิ่งหลานบิผลไม้นั้นออกเป็นสองซีก แล้วเรียกเขาไว้ก่อนจะโยนอีกครึ่งซีกไปให้ คราวนี้เขาไม่ได้หลบเหมือนตอนที่เธอโยนเหรียญสตาร์ให้ แค่ชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะรับไว้ได้อย่างคล่องแคล่ว

ทว่าเขาไม่ได้กินทันที แต่กลับเก็บใส่กระเป๋ากางเกงอย่างทะนุถนอม ท่าทางนั้นทำเอาเธอนึกถึงเนื้อหาในนิยายขึ้นมา

สองพี่น้องคู่นี้เวลาใครได้ของดีอะไรมามักจะเก็บไว้แบ่งให้อีกฝ่ายเสมอ ไม่ว่าจะเป็นเขากับพี่ชาย หรือพี่ชายกับเขาก็ตาม

ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเขาเก็บไว้ให้พี่ชาย

เห็นแล้วก็น่าเอ็นดูปนสงสารชะมัด

ผลไม้ที่เซิ่งหลานซื้อมาเป็นผลไม้แก้หิว สายพันธุ์ใหม่ที่เพิ่งเพาะปลูกสำเร็จ เรียกว่า 'ผลแป้ง' เนื้อสัมผัสซุยๆ หวานกำลังดี พอกินเข้าไปครึ่งลูกท้องไส้ก็เริ่มอุ่นขึ้น อาการสะท้อนกลับของพลังพิเศษก็ทุเลาลงจนหายสนิท เธอรู้สึกว่าร่างกายกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาก จึงหยิบอุปกรณ์ที่ซื้อมาออกไปจัดการเปลี่ยนทันที

ทั้งหัวฝักบัว ไส้กรองก๊อกน้ำ และวาล์วกันกลิ่นท่อระบายน้ำ พอติดตั้งเสร็จร่างกายก็ยังมีแรงเหลือเฟือ เธอจึงลากเก้าอี้มาเปลี่ยนหลอดไฟต่อ