ตอนที่ 4 ถูกพยุงเดินขึ้นตึก

ตอนที่ 4 ถูกพยุงเดินขึ้นตึก

เซิ่งหลานไม่คิดจะจัดการกับศพ ปล่อยทิ้งไว้ตรงนั้น แล้วหิ้วข้าวของพร้อมเก็บทรัพย์สินที่ได้มาฟรีๆ เดินมุ่งหน้ากลับบ้าน

เธอไม่กลัวโดนตรวจสอบเลยสักนิด

อย่างแรก ต้องมีคนกล้าเข้ามาตรวจสอบก่อนเถอะ อย่างที่สอง เธอเพิ่งทะลุมิติมาจึงไม่คุ้นเคยกับสถานที่ แต่เจ้าของร้านชำคุ้นเคยพื้นที่แถวนี้ดี การที่มันเลือกดักปล้นเธอตรงนี้ แสดงว่ารู้ดีว่าจุดนี้ไม่มีกล้องวงจรปิดและปลอดคน ไม่มีทางทิ้งหลักฐานเอาไว้แน่

อย่างสุดท้าย อาวุธที่ยิงมันตายคือปืนพกขนาดจิ๋วที่เสริมพลังโดยผู้มีพลังพิเศษ ซึ่งเธอไม่มีของพรรค์นั้น ในกระเป๋าเธอมีแค่กระดาษทิชชูกับก้อนดินเท่านั้น

ต่อให้สืบยังไงก็สาวมาไม่ถึงตัวเธอเด็ดขาด

เซิ่งหลานอารมณ์ดีสุดขีด ก้าวเดินอย่างเบาสบาย ทว่าดีใจได้ไม่ทันไรก็ยิ้มไม่ออก สุขจนลืมตัว ดันลืมไปว่าตอนนี้ตัวเองเพิ่งปลุกพลังพิเศษขึ้นมาใหม่ๆ ห้ามใช้งานถี่เกินไป ไม่อย่างนั้นจะเกิดอาการสะท้อนกลับ

เธอซี้ดปากเบาๆ ความเจ็บปวดราวกับเข็มทิ่มแทงในสมองเล่นงานจนต้องทรุดตัวลงนั่งพิงกำแพงพักครู่หนึ่ง อาการถึงได้ทุเลาลงบ้าง

เซิ่งหลานยังไม่รีบเดินต่อ เพราะยังรู้สึกไม่สบายตัว เวียนหัวตาลาย แถมเรี่ยวแรงในตัวก็เหมือนถูกสูบออกไปจนหมด ทรมานชะมัด

เธอตั้งใจจะนั่งพักจนกว่าอาการพวกนี้จะหายดีแล้วค่อยเดินกลับ