กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 152 ของขวัญ
โจวซุ่ยพาคนเข้าบ้านมาแล้วค่อยนึกขึ้นได้ว่าพวกเขาดูเหมือนจะเป็นชายหญิงโสดที่อยู่ร่วมห้องกันสองต่อสอง ทว่าก็มัวพะวงเรื่องนั้นไม่ได้แล้ว
“คุณนั่งพักก่อนเถอะ ฉันจะไปรินน้ำร้อนมาให้” โจวซุ่ยผายมือเชิญอีกฝ่ายไปทางโซฟา จากนั้นจึงวางกระเป๋าและหนังสือไว้บนโต๊ะแล้วหมุนตัวเดินไปทางห้องครัว
ห้องครัวเป็นแบบกึ่งเปิดโล่ง ซ่งฉีอันที่นั่งอยู่สามารถมองเห็นทุกอิริยาบถของโจวซุ่ยที่กำลังหยิบแก้ว ล้างแก้ว และต้มน้ำอยู่ข้างในนั้นได้
สองปีที่ไม่ได้พบกัน โจวซุ่ยดูเหมือนจะสูงขึ้นเล็กน้อย บนร่างกายสวมเสื้อนวมยาวถึงเข่า ทว่ากลับไม่ดูเทอะทะเลยแม้แต่น้อย