กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 151 มาถึงพร้อมกับหิมะแรก
“พี่ฉีอัน” โจวซุ่ยมือหนึ่งรับสายโทรศัพท์ อีกมือหนึ่งดึงที่เปิดประตูรถแล้วก้าวเข้าไปนั่ง
“เลิกเรียนแล้วหรือ” เสียงจากปลายสายดูอึกทึกเล็กน้อย
โจวซุ่ยวางหนังสือไว้บนเบาะข้างคนขับพลางตอบว่า “อื้อ เพิ่งขึ้นรถเองค่ะ”
“วันนี้ยังกลับบ้านไหม”
ปกติพอถึงวันศุกร์โจวซุ่ยก็จะกลับหมู่บ้าน ไปอยู่เป็นเพื่อนครอบครัว แล้วค่อยกลับมาอีกทีวันอาทิตย์
เวลานี้ถนนหนทางก็ซ่อมแซมไปไม่น้อย จากในเมืองกลับไปที่หมู่บ้านใช้เวลาเพียงสี่สิบนาทีก็ถึงแล้ว
“ไม่กลับแล้วค่ะ ไว้ค่อยกลับพรุ่งนี้เถอะ” โจวซุ่ยขยี้ตา น้ำเสียงอ่อนลงโดยไม่รู้ตัว ฟังดูคล้ายกำลังออดอ้อน
“วิชาคืนนี้ยากมากเลย ฉันว่าฟังเข้าใจแค่ครึ่งคาบเองค่ะ”