กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 147 จวนองค์หญิงใหญ่ก็คือบ้านของเจ้า
เผยเยี่ยนโหรวไม่กล่าวสิ่งใดอีก นางหันกลับไปรับหีบแพรใบหนึ่งจากมือหญิงรับใช้ รอยยิ้มอ่อนโยนละมุนละไม
“องค์หญิงใหญ่ ก่อนหน้านี้ไม่กี่วันโหรวเอ๋อร์ไปพักอยู่ที่ตระกูลฝ่ายแม่ระยะหนึ่ง ไม่ได้มาคารวะท่านเสียนาน นี่คือของขึ้นชื่อบางส่วนที่นำกลับมาจากตระกูลฝ่ายแม่ แม้จะไม่นับว่าเป็นของล้ำค่าอันใด แต่ก็เป็นน้ำใจของโหรวเอ๋อร์เจ้าค่ะ”
“เยี่ยนโหรวมีน้ำใจยิ่งนัก!”
องค์หญิงใหญ่ยิ้มพลางรับหีบแพรมา ปลายนิ้วลูบไล้ลวดลายปักตรงขอบหีบเบา ๆ ก่อนส่งต่อให้หลานจือ น้ำเสียงเปี่ยมความเบิกบาน
“วันนี้อยู่รับประทานอาหารด้วยกันเถิด เมื่อครู่นี้ข้าเพิ่งสั่งให้ห้องครัวทำอาหารรสเลิศเพิ่มไว้หลายอย่าง”
หลานจือประคองหีบแพรไว้ รอยยิ้มตรงหางตาแฝงความสนิทสนมคุ้นเคย