กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 146 เผยเยี่ยนโหรว
ซุ่ยอู๋โยวฟังจนแก้มร้อนผ่าว รู้สึกเพียงว่าบนบ่ามีแรงกดดันมหาศาล จึงรีบหัวเราะพลางเปลี่ยนหัวข้อสนทนา
“ท่านตาอย่าได้ชมข้าอีกเลย หากชมต่อไป ข้าคงลอยขึ้นไปถึงคานเรือนแล้ว อีกอย่าง เมื่อหลายวันก่อนข้าขุดพบโสมป่าที่หลังเขาของคฤหาสน์ชนบท ทั้งหัวใหญ่และมีอายุปีเพียงพอ ไว้ข้าจะให้ซู่อิ่งนำไปส่งให้ท่านตากับท่านยาย ตุ๋นน้ำแกงหรือชงชาก็ล้วนดีทั้งสิ้น”
องค์หญิงใหญ่หัวเราะพลางตบหลังมือของนางเบา ๆ ปลายนิ้วแผ่ความอบอุ่นอ่อนโยน
“เจ้านี่รู้จักเป็นห่วงพวกเราเสียจริง พูดถึงพ่อของเจ้าแล้ว ร่างกายเขาดีขึ้นบ้างหรือไม่”
“ดีขึ้นมากแล้ว”
เมื่อเอ่ยถึงซุ่ยจิ่งสิง ดวงตาของซุ่ยอู๋โยวไร้ระลอกคลื่นใด น้ำเสียงก็ราบเรียบเช่นกัน