กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 126 เปิ่นกงจะดูว่าใครกล้าลงมือ
ตะวันนอกราชฐานค่อย ๆ ไต่ขึ้นถึงกลางศีรษะ แสงอันร้อนแรงสาดลงบนบันไดหยกขาว แสงที่หักเหสะท้อนเสียดตาจนเจ็บ
เวินสืออี๋จับซุ่ยอู๋โยวรวบไปไว้ข้างหลังโดยไม่รู้ตัว หวังใช้เงาของตนบังแดดที่แผดเผาให้นางบ้าง
แต่เหงื่อที่ขมับของนางเองได้ซึมเป็นสายไหลลงตามแก้มไปแล้ว
ซุ่ยอู๋โยวดึงแขนเสื้อนางเบา ๆ เอ่ยเสียงเบา:
“ฮูหยิน ท่านกลับไปเถิด แค่ตากแดดเท่านั้น ข้าตากแดดที่บ้านเกิดจนเคยชินแล้ว ไม่กลัวดอก”
ทำให้เวินสืออี๋ต้องพลอยลำบากไปด้วย นางในใจรู้สึกผิดยิ่งนัก
นางเติบโตในชนบทแต่เดิม แดดเพียงเท่านี้สำหรับนางแล้วเป็นเรื่องเล็กน้อย