กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 116 อู๋โยว เขาไม่ใช่พ่อเจ้า
ย่าซุ่ยเห็นดังนั้นก็ร้อนใจขึ้นมาทันที รีบก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว กางแขนทั้งสองออกขวางหน้าซุ่ยจิ่งสิง
ยามนี้ตาของซุ่ยจิ่งสิงแดงก่ำไปหมดแล้ว ในใจราวกับมีกองไฟเผาอยู่
เขารู้แก่ใจดี หากเรื่องนี้ไม่ให้องค์ชายสองได้คำอธิบาย เขาก็ต้องซวยหนักแน่นอน
เห็นมารดาขวางอยู่ ไฟในใจเขาก็พลุ่งขึ้น ทนไม่ไหวผลักออกไปหนึ่งที
“แม่ เจ้าออกไปให้พ้น!”
ย่าซุ่ยไม่ทันระวัง ถูกผลักจนเท้าสะดุด ลำตัวเอนล้มไปข้างหลัง
ดีที่ซุ่ยอู๋โยวตาไวมือไว ประคองนางไว้ได้จากด้านหลัง ไม่อย่างนั้นคงได้ล้มกระแทกพื้นเต็มแรงเป็นแน่
“น้องเล็ก... เจ้า เจ้ากล้าผลักข้ารึ”
ย่าซุ่ยกุมอก มองซุ่ยจิ่งสิง ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ เสียงยังสั่นเครือ