กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 93 ตบเบาไป น้ำในสมองยังไม่ถูกตบออกมา
ย่าซุ่ยถอนหายใจอยู่ข้าง ๆ มองไปที่ซุ่ยจิ่งสิง
“จิ่งสิง เจ้าพูดเองมาสิ เรื่องนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
ซุ่ยจิ่งสิงถูกบิดาและบุตรสาวล้อมอยู่ตรงกลาง ใบหน้าแดงสลับซีด
สุดท้ายได้แต่ก้มหัวลง เสียงต่ำราวกับยุงบ่น
“คือ…คือข้าคิดไม่รอบคอบเอง…”
เห็นท่าทางเช่นนี้ ปู่ซุ่ยโกรธจนหนวดกระดิกตาเหลือก ชี้ไปที่ประตูพลางกล่าว
“เจ้าจงกลิ้งออกไปให้พ้น! ไปทบทวนตัวเองให้ดี! เมื่อใดที่คิดได้ชัดเจน เมื่อนั้นค่อยกลับมาพบข้า!”
อนุฉู่และบุตรสาวเห็นดังนั้นก็ไม่กล้าอยู่ต่อ เก็บสีหน้าอับอายตามซุ่ยจิ่งสิงออกจากเรือนสนกระเรียนไป
ในเรือนเงียบสงบลงในที่สุด ย่าซุ่ยจับมือเวินสืออี๋ แววตาเปี่ยมด้วยความเวทนา