ตอนที่ 92 ยังจะเอาหน้าอยู่หรือไม่

ตอนที่ 92 ยังจะเอาหน้าอยู่หรือไม่

เวินสืออี๋เห็นนางเปิดเผยเช่นนี้ ความรู้สึกดีต่อนางในใจก็ยิ่งทวีขึ้นอีกหลายส่วน

หากเปลี่ยนเป็นสองแม่ลูกอนุฉู่มาอยู่ตรงนี้ เกรงว่าคงอยากขนผ้าของศาลาอาภรณ์เมฆากลับบ้านไปให้หมด ยังจะติว่านางใช้จ่ายไม่พออีกด้วย

“อู๋โยว กับข้ายังต้องเกรงใจอะไรอีก?”

เวินสืออี๋ยิ้มพลางดึงมือของนาง ปลายนิ้วอ่อนนุ่ม:

“ดูอีกทีซิ ยังมีที่ถูกใจอีกหรือไม่ ถูกใจสิ่งใดก็บอกมา จดไว้ให้ทั้งหมดเลย”

เด็กคนตรงหน้านี้ คิ้วตางดงามสมส่วนจริง ๆ ในความคมใสนั้นแฝงปราณวิญญาณที่หล่อเลี้ยงมาจากภูเขาป่า

เทียบกับความนุ่มนวลว่านอนสอนง่ายของเล่อเอ๋อร์ที่บ้านตน กลับยังมีชีวิตชีวาที่สะเทือนใจกว่าอีกหลายส่วน