กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 84 ร้องไห้ไม่หยุด ไม่กลัวอัปมงคลหรือ
ขณะกำลังมองอยู่ รถม้าเลี้ยวเข้าไปในตรอกเงียบสงบแห่งหนึ่ง สุดท้ายจอดลงหน้าประตูใหญ่ทาสีชาดบานหนึ่ง
ป้ายเหนือวงกบประตูมีอักษร “จวนตระกูลซุ่ย” สองตัวลงทองเป็นประกาย เบื้องหน้าประตูมีสิงโตหินสองตัวเบิกตากลมโตดุจระฆังทองแดง ดูมีสง่าราศีข่มขวัญอยู่บ้าง
อู๋เต๋อรีบเปิดม่านรถม้า
“นายท่านผู้เฒ่า นายหญิงผู้เฒ่า คุณหนูใหญ่ ถึงแล้วขอรับ!”
ซุ่ยอู๋โยวกระโดดลงจากรถม้าก่อนใคร เงยหน้าขึ้นมองป้ายจวน
หญิงรับใช้และหญิงรับใช้สูงวัยในรถม้าคันหลังรีบเข้ามาพยุงปู่ซุ่ยและย่าซุ่ยลงจากรถ
ครานี้ ประตูใหญ่เปิดออกด้วยเสียง “แอ๊ด” ฝูงชายหญิงในแพรพรรณไหลทะลักออกมา