ตอนที่ 83 ไปเมืองหลวง

ตอนที่ 83 ไปเมืองหลวง

ทั้งครอบครัวก้าวเร็วเข้าไปในเรือน “กรี๊ด” เสียงหนึ่งดังขึ้นพร้อมประตูเรือนถูกปิดลง กั้นเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของชาวบ้านด้านนอกไว้ข้างนอก

ปู่ซุ่ยและย่าซุ่ยราวกับเพิ่งตื่นจากฝัน มือทั้งสองกำมือของซุ่ยอู๋โยวแน่น ข้อนิ้วขาวซีด ดวงตาวาววับด้วยแสงทั้งร้องไห้ทั้งหัวเราะ:

“อู๋โยว เจ้าได้ยินหรือไม่? พ่อของเจ้า...พ่อของเจ้ายังมีชีวิตอยู่!”

ผู้เฒ่าทั้งสองพูดไปพูดมาก็หลั่งน้ำตา หยาดน้ำตาขุ่นข้นไหลผ่านแก้มที่เต็มไปด้วยริ้วรอย ทำให้ใจของซุ่ยอู๋โยวรู้สึกจุกแน่นขึ้นมาทันที

คำห้ามปรามที่เดิมทีจรดปากอยู่ราวกับถูกสิ่งใดอุดกั้นไว้ อย่างไรก็เอ่ยออกมาไม่ได้