ตอนที่ 43 สมองถูกลาเตะ

ตอนที่ 43 สมองถูกลาเตะ

ซุ่ยจิ่งสิงก่นด่าในใจว่านังแม่เฒ่าหน้าด้าน ทว่าสีหน้ากลับนอบน้อมยิ่งนัก

“ท่านแม่ยาย เกรงใจเกินไปแล้ว บุตรเขยผู้น้อยรู้ซึ้งว่าตนกระทำความผิดไม่อาจอภัย ละอายใจจนไร้หน้าจะพบท่านกับฮูหยินจริง ๆ”

“บุตรเขยผู้น้อยไม่สมควรทำเป็นพันเป็นหมื่นครั้ง ที่อวดดีคิดเอาเองจนมิได้คำนึงถึงความรู้สึกของฮูหยิน บัดนี้เรื่องราวถูกเปิดโปงแล้ว บุตรเขยผู้น้อยมิกล้าปิดบังหรือแก้ตัวแม้แต่น้อย จึงตั้งใจมาขอรับโทษกับท่าน

ขอเพียงท่านแม่ยายเห็นแก่ที่บุตรเขยผู้น้อยเลอะเลือนไปชั่ววูบ อีกทั้งสำนึกผิดจากใจจริง ช่วยเอ่ยปากขอความเห็นใจต่อหน้าฮูหยินแทนบุตรเขยผู้น้อยด้วยเถิด”

สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด ดังตุบ คุกเข่าลงกับพื้นอย่างแรง

ซุ่ยฉางเล่อแค่นหัวเราะในใจ คนผู้นี้ทั้งชีวิตเก่งกาจที่สุดเรื่องเสแสร้งแกล้งทำ